4.7 (3 ratings)
Pretty Bruise (Pretty Series Book 1)
Assistants don’t last long in the Dashiell house.
I didn’t come here to last.
When I first walked into the Dashiell house, everyone smiled.
It was a Tuesday.
Ethan’s welcome felt practiced. Lena’s kindness was measured. Their son watched from the landing with a silence that wasn’t shyness.
But before any of them looked at me, they looked at each other.
The flicker between them was quick and unspoken, gone before I could name it. It told me everything the interview hadn’t. This house had corridors where people listened behind closed doors. Bedrooms with notes tucked into drawers. A staircase people talked about carefully.
My job was to keep things running. Stay invisible. Manage what couldn’t be said out loud.
What I didn’t expect was how quickly the room would stop settling… or how Bianca, a girl with a dying father and no other options, would keep returning even after she should have run.
I didn’t touch anything at first. I just watched to see what shifted on its own.
And the strangest part wasn’t that they were watching me. It was how easily I found the space they always left.
I didn’t come here to last.
When I first walked into the Dashiell house, everyone smiled.
It was a Tuesday.
Ethan’s welcome felt practiced. Lena’s kindness was measured. Their son watched from the landing with a silence that wasn’t shyness.
But before any of them looked at me, they looked at each other.
The flicker between them was quick and unspoken, gone before I could name it. It told me everything the interview hadn’t. This house had corridors where people listened behind closed doors. Bedrooms with notes tucked into drawers. A staircase people talked about carefully.
My job was to keep things running. Stay invisible. Manage what couldn’t be said out loud.
What I didn’t expect was how quickly the room would stop settling… or how Bianca, a girl with a dying father and no other options, would keep returning even after she should have run.
I didn’t touch anything at first. I just watched to see what shifted on its own.
And the strangest part wasn’t that they were watching me. It was how easily I found the space they always left.
Content Warnings: Sexual Content • Violence
Pages: 206
Get This Book
Buy on Amazon
As an Amazon Associate, Inside Story earns from qualifying purchases?By purchasing via this link, Inside Story may earn a small commission from Amazon at no extra cost to you or the author. Win-win-win!
Available on Kindle Unlimited
Reader Reviews
4.7
3 ratings
Mandy S.
Feb 8, 2026
Pretty Bruise thrives on tension you can’t name but can’t escape. T.J. Roelyn builds dread through silence and proximity, where power is subtle, boundaries blur, and every calm moment feels borrowed. Elegant, unsettling, and quietly brutal.
Tara L.
Feb 8, 2026
Quick read, very intriguing, and slightly confusing in a way that made me feel like I was missing something the entire time... it was both frustrating and fascinating. Even so, I couldn’t put it down. The ending is a full-on cliffhanger, and now I need book two.
Cheyenne Joy .
Feb 8, 2026
ARC Review
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Pretty Bruise by T.J. Roelyn
First things first: I’m genuinely honored—and very, very grateful—to have received an ARC of this book from T.J. Roelyn. That’s not something I ever take lightly. Especially not when the writing is this intentional. This isn’t a “thanks for the free book” kind of gratitude. This is the oh, you trusted me with something sharp kind.
I was so excited I started immediately. Sleep was optional. Regret was not.
Second: trigger warning, straight from the author—
Sex without warning. Violence without tidy explanations. No reasonable decisions.
This is offered as a courtesy, not a comfort. And honestly? If that sentence alone doesn’t tell you what kind of book this is, nothing will.
I was hooked from the very first page. The kind of hooked where you don’t just keep reading—you cling. Sometimes I genuinely forgot to breathe. I’ve read Help and 11. 11 didn’t do much for me. But this? This is Roelyn fully understanding the weight of words and using them with restraint instead of excess. Nothing is wasted. Nothing is accidental. The sentences sit with you. They linger.
I finished this book in what felt like one breath. And then I just lay there, staring at my ceiling, replaying certain lines like they’d branded themselves into my brain. Sentences like:
“People said more than they intended when they believed cruelty gave them control,”
and
“‘I’m done,’ he said—the sentence didn’t sound like a threat. It sounded like a limit he had reached and didn’t know how to step past.”
Those lines alone kept me occupied for far longer than I expected.
I’m still trying to untangle the shape of this story—what it says, what it withholds, what it deliberately refuses to explain. And yet, somehow, I’m ravenous for more. When I finished, I wanted to scream. Briefly considered throwing my iPad against a wall. Felt personally abandoned by the ending. I didn’t want closure. I wanted continuation.
Luckily for us, this is only book one. There is more coming. Thank God.
If you’re looking for something dark and strange and emotionally corrosive—family dynamics that rot from the inside out, a house full of tension and unspoken damage, and an employee whose composure feels less calm and more carefully calculated—this book will grab you and refuse to let go.
Five emotionally disturbed, carefully chosen-word stars.
Because when a book leaves me this hungry after the final page… it earns every single one.
ARC Review
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Pretty Bruise door T.J. Roelyn
Laat ik meteen beginnen: ik voel me oprecht vereerd—en enorm dankbaar—dat ik een ARC van dit boek heb mogen ontvangen van T.J. Roelyn. Dat neem ik nooit vanzelfsprekend. Al helemaal niet wanneer het schrijven zó doelbewust is. Dit is geen “bedankt voor het gratis boek”-soort dankbaarheid. Dit is meer: oh, je hebt me iets scherps toevertrouwd.
Ik was zo enthousiast dat ik meteen begon. Slaap was optioneel. Spijt niet.
Ten tweede: trigger warning, rechtstreeks van de auteur—
Seks zonder waarschuwing. Geweld zonder nette verklaringen. Geen redelijke beslissingen.
Dit wordt aangeboden als een beleefdheid, niet als comfort. En eerlijk? Als die zin je niet al vertelt wat voor boek dit is, dan doet niets dat.
Vanaf de allereerste pagina was ik gegrepen. Niet het soort gegrepen waarbij je “lekker doorleest”, maar waarbij je je vastklampt. Soms vergat ik oprecht te ademen. Ik heb Help en 11 gelezen. 11 deed niet veel voor me. Maar dit? Dit is Roelyn die het gewicht van woorden volledig begrijpt en ze gebruikt met terughoudendheid in plaats van overdaad. Niets is verspild. Niets is toevallig. Zinnen blijven hangen. Ze nestelen zich.
Ik las dit boek in wat voelde als één ademhaling. En daarna lag ik daar gewoon, starend naar het plafond, terwijl bepaalde zinnen zich steeds opnieuw afspeelden, alsof ze in mijn hoofd gebrand stonden. Zinnen zoals:
“People said more than they intended when they believed cruelty gave them control,”
en
“‘I’m done,’ he said—the sentence didn’t sound like a threat. It sounded like a limit he had reached and didn’t know how to step past.”
Alleen die regels hielden me al veel langer bezig dan ik had verwacht.
Ik ben nog steeds bezig de vorm van dit verhaal te ontrafelen—wat het zegt, wat het achterhoudt, wat het bewust weigert uit te leggen. En toch ben ik hongerig naar meer. Toen ik klaar was, wilde ik schreeuwen. Heb even overwogen mijn iPad tegen de muur te gooien. Ik voelde me persoonlijk in de steek gelaten door het einde. Ik wilde geen afsluiting. Ik wilde verder.
Gelukkig is dit pas boek één. Er komt meer. Godzijdank.
Als je op zoek bent naar iets donkers en vreemds en emotioneel bijtends—familiedynamieken die van binnenuit verrotten, een huis vol spanning en onuitgesproken schade, en een werknemer wiens kalmte minder rustig voelt en meer… zorgvuldig berekend—dan grijpt dit boek je vast en laat het je niet meer los.
Vijf emotioneel verstoorde, zorgvuldig gekozen-woorden-sterren.
Want als een boek me zó hongerig achterlaat na de laatste pagina… dan verdient het ze allemaal.
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Pretty Bruise by T.J. Roelyn
First things first: I’m genuinely honored—and very, very grateful—to have received an ARC of this book from T.J. Roelyn. That’s not something I ever take lightly. Especially not when the writing is this intentional. This isn’t a “thanks for the free book” kind of gratitude. This is the oh, you trusted me with something sharp kind.
I was so excited I started immediately. Sleep was optional. Regret was not.
Second: trigger warning, straight from the author—
Sex without warning. Violence without tidy explanations. No reasonable decisions.
This is offered as a courtesy, not a comfort. And honestly? If that sentence alone doesn’t tell you what kind of book this is, nothing will.
I was hooked from the very first page. The kind of hooked where you don’t just keep reading—you cling. Sometimes I genuinely forgot to breathe. I’ve read Help and 11. 11 didn’t do much for me. But this? This is Roelyn fully understanding the weight of words and using them with restraint instead of excess. Nothing is wasted. Nothing is accidental. The sentences sit with you. They linger.
I finished this book in what felt like one breath. And then I just lay there, staring at my ceiling, replaying certain lines like they’d branded themselves into my brain. Sentences like:
“People said more than they intended when they believed cruelty gave them control,”
and
“‘I’m done,’ he said—the sentence didn’t sound like a threat. It sounded like a limit he had reached and didn’t know how to step past.”
Those lines alone kept me occupied for far longer than I expected.
I’m still trying to untangle the shape of this story—what it says, what it withholds, what it deliberately refuses to explain. And yet, somehow, I’m ravenous for more. When I finished, I wanted to scream. Briefly considered throwing my iPad against a wall. Felt personally abandoned by the ending. I didn’t want closure. I wanted continuation.
Luckily for us, this is only book one. There is more coming. Thank God.
If you’re looking for something dark and strange and emotionally corrosive—family dynamics that rot from the inside out, a house full of tension and unspoken damage, and an employee whose composure feels less calm and more carefully calculated—this book will grab you and refuse to let go.
Five emotionally disturbed, carefully chosen-word stars.
Because when a book leaves me this hungry after the final page… it earns every single one.
ARC Review
⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Pretty Bruise door T.J. Roelyn
Laat ik meteen beginnen: ik voel me oprecht vereerd—en enorm dankbaar—dat ik een ARC van dit boek heb mogen ontvangen van T.J. Roelyn. Dat neem ik nooit vanzelfsprekend. Al helemaal niet wanneer het schrijven zó doelbewust is. Dit is geen “bedankt voor het gratis boek”-soort dankbaarheid. Dit is meer: oh, je hebt me iets scherps toevertrouwd.
Ik was zo enthousiast dat ik meteen begon. Slaap was optioneel. Spijt niet.
Ten tweede: trigger warning, rechtstreeks van de auteur—
Seks zonder waarschuwing. Geweld zonder nette verklaringen. Geen redelijke beslissingen.
Dit wordt aangeboden als een beleefdheid, niet als comfort. En eerlijk? Als die zin je niet al vertelt wat voor boek dit is, dan doet niets dat.
Vanaf de allereerste pagina was ik gegrepen. Niet het soort gegrepen waarbij je “lekker doorleest”, maar waarbij je je vastklampt. Soms vergat ik oprecht te ademen. Ik heb Help en 11 gelezen. 11 deed niet veel voor me. Maar dit? Dit is Roelyn die het gewicht van woorden volledig begrijpt en ze gebruikt met terughoudendheid in plaats van overdaad. Niets is verspild. Niets is toevallig. Zinnen blijven hangen. Ze nestelen zich.
Ik las dit boek in wat voelde als één ademhaling. En daarna lag ik daar gewoon, starend naar het plafond, terwijl bepaalde zinnen zich steeds opnieuw afspeelden, alsof ze in mijn hoofd gebrand stonden. Zinnen zoals:
“People said more than they intended when they believed cruelty gave them control,”
en
“‘I’m done,’ he said—the sentence didn’t sound like a threat. It sounded like a limit he had reached and didn’t know how to step past.”
Alleen die regels hielden me al veel langer bezig dan ik had verwacht.
Ik ben nog steeds bezig de vorm van dit verhaal te ontrafelen—wat het zegt, wat het achterhoudt, wat het bewust weigert uit te leggen. En toch ben ik hongerig naar meer. Toen ik klaar was, wilde ik schreeuwen. Heb even overwogen mijn iPad tegen de muur te gooien. Ik voelde me persoonlijk in de steek gelaten door het einde. Ik wilde geen afsluiting. Ik wilde verder.
Gelukkig is dit pas boek één. Er komt meer. Godzijdank.
Als je op zoek bent naar iets donkers en vreemds en emotioneel bijtends—familiedynamieken die van binnenuit verrotten, een huis vol spanning en onuitgesproken schade, en een werknemer wiens kalmte minder rustig voelt en meer… zorgvuldig berekend—dan grijpt dit boek je vast en laat het je niet meer los.
Vijf emotioneel verstoorde, zorgvuldig gekozen-woorden-sterren.
Want als een boek me zó hongerig achterlaat na de laatste pagina… dan verdient het ze allemaal.