Get This Book
Available in: Paperback, Hardcover
See all editions (4)Reader Reviews
4.0
1 rating
Cheyenne Joy .
Feb 8, 2026
⭐️⭐️⭐️✨ — The Flatmate by Gemma Rogers
I actually really liked this one. From the moment the new flatmate showed up, you could feel that tension creeping in — that quiet, uneasy something’s not right here vibe that Rogers does so well. The story pulls you in fast: the messy emotions, the trust issues, the little red flags you want to ignore but can’t stop thinking about. It’s the kind of domestic thriller that makes you question every small detail — every look, every text, every “friendly” gesture.
The pacing was spot-on; it never dragged, and the characters felt real enough to frustrate you and make you care at the same time. It’s one of those books you keep reading because you have to know what’s going to happen — even when you already suspect it won’t end neatly.
The ending wasn’t really my thing. Not bad, just… not what I’d hoped for. But it didn’t ruin it either — the journey there was still completely worth it. Fast, tense, and full of that addictive Gemma Rogers energy that makes your tea go cold or makes you late for whatever you were supposed to be doing — because you just had to finish the next chapter first.
⭐️⭐️⭐️✨ — The Flatmate van Gemma Rogers
Ik vond deze echt goed. Vanaf het moment dat de nieuwe huisgenoot verschijnt, voel je die spanning langzaam opbouwen — dat stille, ongemakkelijke er klopt hier iets niet gevoel waar Rogers zo goed in is. Het verhaal pakt je meteen: de rommelige emoties, het wantrouwen, de kleine signalen die je eigenlijk wil negeren maar niet kunt loslaten. Het is zo’n domestic thriller waarbij je elke blik, elk appje en elk “aardig” gebaar gaat wantrouwen.
Het tempo zit precies goed; geen moment saai, en de personages zijn menselijk genoeg om je af en toe gek te maken, maar ook om met ze mee te leven. Het is een boek dat je blijft lezen omdat je móét weten wat er gaat gebeuren — zelfs als je al vermoedt dat het niet netjes zal eindigen.
Het einde was niet helemaal mijn ding. Niet slecht, gewoon… niet wat ik had gehoopt. Maar het deed niets af aan het geheel — de weg ernaartoe was het absoluut waard. Snel, spannend en met die typische Gemma Rogers-verslavingsfactor waardoor je thee koud wordt of je te laat komt voor wat je eigenlijk moest doen — omdat je “nog één hoofdstuk” wilde lezen.
I actually really liked this one. From the moment the new flatmate showed up, you could feel that tension creeping in — that quiet, uneasy something’s not right here vibe that Rogers does so well. The story pulls you in fast: the messy emotions, the trust issues, the little red flags you want to ignore but can’t stop thinking about. It’s the kind of domestic thriller that makes you question every small detail — every look, every text, every “friendly” gesture.
The pacing was spot-on; it never dragged, and the characters felt real enough to frustrate you and make you care at the same time. It’s one of those books you keep reading because you have to know what’s going to happen — even when you already suspect it won’t end neatly.
The ending wasn’t really my thing. Not bad, just… not what I’d hoped for. But it didn’t ruin it either — the journey there was still completely worth it. Fast, tense, and full of that addictive Gemma Rogers energy that makes your tea go cold or makes you late for whatever you were supposed to be doing — because you just had to finish the next chapter first.
⭐️⭐️⭐️✨ — The Flatmate van Gemma Rogers
Ik vond deze echt goed. Vanaf het moment dat de nieuwe huisgenoot verschijnt, voel je die spanning langzaam opbouwen — dat stille, ongemakkelijke er klopt hier iets niet gevoel waar Rogers zo goed in is. Het verhaal pakt je meteen: de rommelige emoties, het wantrouwen, de kleine signalen die je eigenlijk wil negeren maar niet kunt loslaten. Het is zo’n domestic thriller waarbij je elke blik, elk appje en elk “aardig” gebaar gaat wantrouwen.
Het tempo zit precies goed; geen moment saai, en de personages zijn menselijk genoeg om je af en toe gek te maken, maar ook om met ze mee te leven. Het is een boek dat je blijft lezen omdat je móét weten wat er gaat gebeuren — zelfs als je al vermoedt dat het niet netjes zal eindigen.
Het einde was niet helemaal mijn ding. Niet slecht, gewoon… niet wat ik had gehoopt. Maar het deed niets af aan het geheel — de weg ernaartoe was het absoluut waard. Snel, spannend en met die typische Gemma Rogers-verslavingsfactor waardoor je thee koud wordt of je te laat komt voor wat je eigenlijk moest doen — omdat je “nog één hoofdstuk” wilde lezen.